Hayatımda ilk defa sabah gün doğarken denize girdim. Herkes uyurken, yalnız.
Deniz kızı olduğumu hayal ettim yüzerken, alabildiğince açıldım. Ki hamileyken denizin ortasında ayağıma giren kramptan sonra boyumu ilk defa geçtiğimi farkettim.
Ve bazı anların güzelliğinin, eğer gerçekten an'daysan-korkuların önüne geçtiğini de anladım🙌
Bir süre denizin üzerinde kıpırtısız, sırt üstü uzandım. Nefes alış verişimi dinledim. Kulakların suyun içindeyken çok değişik geliyor o nefes! Alıp verişine, verip alışına şükrediyorsun🙏
Kollarımı iki yana açtım teslimiyetle... Doğmakta olan güneşin gözünün içine içine bakarak söyledim tüm hayallerimiiii💕Altımdan geçen balıkların da duyabileceği bir sesle🙌
Telefonu, cüzdanı, kimliği herşeyi evde bırakmanın keyfini, huzurunu, özgürlüğünü, düşündüm. Sanki ayağımdan zincirleri çıkarmışım da o an da oracıkta denizin kucağına doğmuşum gibi.
Bir uzay aracı gelse denizin ortasından beni yapışkan yeşil bir ağ ile çekse alsa üzerimden kimlik çıkmayacakmış gibi, aidiyetsiz.
Bir köpek balığı ile karşılaşsam, "merhaba cnm" diyerek yanağından makas alabilecekmişim gibi umursamaz😌
Bazı hisleri tarif edebilmek için kesinlikle yirmi dokuz harf yetmiyor!
Ve hepsinin sonunda;
Kıyıya var gücümle yüzmek için, şahane sebeplerim olduğunu hatırlayarak!🙏 ve bana daima şükredecek şeyler yaratan Yaratıcı'nın bana yaşattığı bu masalımsı sabah için şükürle!
Gün aydı!☀️☀️☀️
Şu an duşumu almış, saçlarımın şampuan kokusunun bile burnuma yapay geldiği bir an'dayım. Balkondan, az önce girdiğim denize bakıyorum. Kulağımda annemin, mutfakta yumurta çırpma sesi...
Deniz kızı kuyruğumu altımda toplamış oturuyorum. Biraz rahatsız ediyor fakat mutluyum!🙏
Uzay aracının ihtişamını ve o tatlı köpek balığını " yaa keşke görseydiniz" diyorum başka birşey demiyorum.
Güneş'in bana; hayallerimin -en azından- ilk sırada olanlarını gerçekleştirmek için söz verdiğini söylesem inanmazsınız biliyorum😉
Aslında her gün bir masal, eğer sen o sabah kahraman olmayı seçerek uyandıysan🎈

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder