Türk kahvesi öyle herkesle içilmez. İçilmez çünkü muhabbet ister türk kahvesi, anlatılanları dinlemek ister, anlattırmak ister. Kimi zaman kahkahaları duymak ister, kimi zaman hıçkırıkları. Yakın bir dostla içilen türk kahvesi gibisi yoktur, ayrı bir tat bırakır damakta. O tadı canın çeker işte...
Herkesle içemezsin türk kahvesini, sevmediğin biri ile içtiğin kahveden de birşey anlamazsın zaten, yavandır. 'Ben bugün kahve içtim mi?' diye sorarsın kendine, 'aa evet ya falancayla içmiştik'dersin peşinden. Boşa gitmiştir o falancayla içilen kahve ya neyse...
Bir de tek başına içilen kahveler vardır. İşte o rakıdan beter çarpar adamı...Tek başına içince mutlaka uzaklara dalarsın. Raconu mu öyledir bilinmez ama dalmayan yoktur;)
Aklında bir soru varsa, içtikçe fincana yapışan telvelerle cevap bulursun. 'Kesinlikle güzel bir haber alacağım, kocaman balık var işte kime sorsam gösterir' dersin ayrı bir keyiflenir yanındaki lokumu ağzına atarsın.
Kırk yıl hatrına gelince; Neyse hiç gelmeyeyim oraya...
Not: Kahve içerken eski bir dost hatırlanmıştır.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder