Nefes almak için kaçtığım yerler belirliyor bazen ruh halimi.

 

Sürekli gittiğim bir yerse eğer; orada daha önce kurduğum hayaller, düşünceler, sevinçler belki üzüntüler; davetsizce sandalyesini çekip oturabiliyor masama.

"Merhaba sen mi geldin?" diyorlar. 

Tanıyorlar seni,  "iyiyim" desen de, iyi olduğun zamanları da biliyorlar çünkü. Saklanamıyorsun.

Bu sebeple ihtiyaç duyuyorum yeni yerler keşfetmeye. 

Hayat hikayesini bilmediğim, merak etmediğim, göz göze gelmek zorunda bile olmadığım çalışanlar ve masama oturmayan duygular olması; geçmişimi geride bırakıp, tertemiz bir sayfa açmışım hissi uyandırıyor💕