Hikayedeki kötü çocuklar

Ben çocuktum. Mahalledeki çocuklar güvercin mi kumru mu hatırlamıyorum, bir kuşun yuvasından yumurtasını almışlar. "Ne yapalım bunu, haşlayalım mı, ne çıkar içinden?" fln diyorlar. "Elime alıp bakabilir miyim?" diye sordum. Verdiler. 

Almamla var gücümle koşmaya başladım. Amacım yumurtayı kurtarıp yerine koymaktı.

Sonra ben koşarken o yumurta kaydı düştü elimden.

Hayatım boyunca  unutmadım kırılırken çıkardığı sesi... O çocuklar kadar kötü kalpli olmadım hiçbir zaman. Ama ben kırmıştım! Yine de o kuş beni affedecek diyordum.

Vicdan kelimesiyle o zaman tanıştım. Yaptığım her şeyde arada bir yokladım onu. Rahat mı diye?

Bazen kalbimiz iyilikle doluyken bile kırabiliyoruz. İyilikle ya da kötülükle yapmış olmak sonucu değiştirmiyor. 

Ha yumurta, ha kalp sonuçta farkeder mi? 

Önemli olan bile isteye kırmamak.

Vicdan rahatsa Allah affeder, insanlar affeder...💞 

Değilse; birilerinin hikayesindeki kötü çocuklardan biri olarak kalırsınız...

Mugejun